Ślichowice

18.09.2015. Ślichowice. Z tablicy informacyjnej: Rezerwat im. Jana Czarnockiego położony na Wzgórzu Ślichowickim (303 m n.p.m.) obejmuje wąski filar skalny, między nieczynnymi kamieniołomami oraz teren otaczający go, który obejmuje wyrobiska po wyeksploatowanym na różnych poziomach kamieniołomie. Filar zbudowany jest z górnodewońskich wapieni i łupków marglistych. Są to wapienie wyraźnie uławicone, średnio- i cienkopłytkowe o zabarwieniu ciemnoszarym. Profil ślichowicki reprezentuje typ osadów morskich, tworzących się głównie na krawędzi rafy koralowej (typ raf płytowych), ciepłego morza, które przed 355 mln laty pokrywało tę część Gór Świętokrzyskich. W rezerwacie widoczne są tworzące się w tym zbiorniku skały wapienno-okruchowe, produkty podmorskiej erozji i niszczenia rafy w płytkiej i ciepłej wodzie. Do bardzo ciekawych należą występujące tu zjawiska mikrotektoniki i widoczna część fałdu obalonego. W ścianie wschodniej wszystkie warstwy skalne poddane deformacjom zachowują stałą pierwotną miąższość. W zachodniej ścianie rezerwatu obserwujemy cały element fałdowy w formie pochylonego fałdu symilarnego, w którym nastąpił wzrost miąższości ławic w strefie przegubowej, a spadek tej miąższości w skrzydłach tej struktury. W przegubach widoczne są odspojenia wypełnione plastycznym materiałem łupkowym. W wyrobiskach rozwinięte są intensywne zjawiska krasowe. W obrębie rezerwatu przetrwały resztki roślinności: murawy kserotermiczne, wisienka stepowa, dzikie róże, berberys, jałowce.


Ściana rezerwatu "Ślichowice"


Jezioro okresowe w nieczynnym kamieniłomie


Jezioro okresowe


Element ściany wschodniej filaru


Ściana wschodnia filaru


Ściana wschodnia filaru


Część fałdu obalonego


Element fałdu


Fałd obalony


Wyrobisko zalane wodą


Ściana nieczynnego kamieniołomu

do góry

Wszystkie prawa zastrzeżone - (c) Józef Sławiński 2003-2017